Over aardappels kopen en koken en hoe je geld kunt besparen dl 2

In deel 1 heb ik iets geschreven over de kostprijs van aardappelen en dat verpakkingseenheid en afval (schillen, pitten) daar een grote invloed op hebben. In dit deel gaat het specifiek over het koken van aardappelen en op welke manier je echt geld kunt besparen. Lees verder “Over aardappels kopen en koken en hoe je geld kunt besparen dl 2”

Over aardappels kopen en koken en hoe je geld kunt besparen dl 1

De aardappel deed zijn intrede in Europa door de ontdekkingsreizen van de 16e eeuw. Na een lange reis van zo’n drie eeuwen arriveerde de plant in Noord-West Europa en werd in de 19e eeuw een onderdeel van het dagelijks voedsel. Dat het niet bleef bij voedsel voor de gewone bevolking, blijkt uit het feit de de grote Escoffier 59 aardappelbereidingen in zijn Guide Culinaire uit 1902 opnam. Maar daar wil ik het verder niet over hebben.

Lees verder “Over aardappels kopen en koken en hoe je geld kunt besparen dl 1”

Bericht vanaf de startlijn – Weer in de klas

Augustus 2018 en voor de tweede keer stond er een schooljaar te beginnen waar ik geen onderdeel van zou uitmaken. Velen zullen blij zijn als ze met pensioen kunnen, ik was het niet toen ik moest. Het gevoel dat ik nog niet klaar was met onderwijs bleef knagen. Ik miste vooral het contact, de interactie met leerlingen, dat wat onderwijs voor mij altijd zo’n geweldige werkplek maakte. In mijn eigen vakgebied had ik natuurlijk geen schijn van kans, maar ik wist dat er bij Educatie-afdelingen altijd wel hulp gebruikt kan worden. Via de vrijwilligersorganisatie in Hoogeveen kwam ik terecht bij een roc aldaar, waar bij de NT2 opleidingen diverse vrijwilligers de docenten ondersteunen.

Lees verder “Bericht vanaf de startlijn – Weer in de klas”

CuliCul 14 Sauce Hollandaise – het wat, hoe en waarom

Door veel keukenprinsen en -prinsessen vervloekt vanwege het mislukken: sauce Hollandaise en haar soortgenoten. Veel van mijn leerlingen hadden ook grote problemen bij het maken. Ik zal niet zeggen dat het eenvoudig is, want net zoals een koprol, borstwaarts om of sce Hollandaise: als je het kunt is het een makkie, indien niet, een hel.
Ik zal proberen de mechanismen achter de saus uit te leggen en en passant wat aanwijzingen te geven die het schiften, het grote probleem bij deze saus, voorkomen.

Lees verder “CuliCul 14 Sauce Hollandaise – het wat, hoe en waarom”

Sympodium OCC

Vandaag was ik bij een feestelijke bijeenkomst van de Stichting Opleidingen ContractCatering (OCC) t.g.v. hun 25-jarig bestaan. Het thema: ‘Welke invloed hebben de ontwikkelingen van de komende 25 jaar op opleiden, examineren en certificeren?’ Een zestal workshopleiders waren uitgenodigd om vanuit hun eigen werkterrein hun licht daar over te laten schijnen.
Maar, voordat het zover was, schudde dagvoorzitter
Maarten Wessels de zaak eerst wat op. Dit deed hij aan de hand van karakteristieken van de diverse generaties die sinds ±1930 sociologisch (niet wetenschappelijk) onderscheiden worden. Daarmee werd duidelijk, dat de leerlingen en werknemers die eraan zitten te komen, echt niet meer dezelfde karakteristieken hebben als die van 30, 20 en zelfs 10 jaar geleden. Oorzaken zijn o.a. de ontwikkelingen op technologisch en communicatief gebied. Scholen/opleidingen en bedrijven zullen zich daar op in moeten stellen, want ze komen, onherroepelijk. Maar kunnen ze dat ook? Zijn ze er klaar voor? Lees verder

CuliCul 13 Over het sauteren van champignons

Als ik de aanwijzingen die ik tegenkom voor het sauteren (bakken) van champignons zou opvolgen, dan draait het eigenlijk uit op een verbrandingsritueel. Een baktijd van ± 3-4 minuten is veel te kort om de benodigde bruiningsreacties (Maillardreactie) plaats te laten vinden.
Een van de belangrijkste factoren is het hoge watergehalte van champignons, rond de 93%. De hoeveelheid water zorgt ervoor dat in het begin de temperatuur niet hoger wordt dan 100° C, voor bruiningsreacties heb je hogere temperaturen nodig. Ga je toch op hoog vuur aan de gang, dan ontstaan er eerder brandplekken dan dat er feitelijk gebakken wordt.  Lees verder

Edcamp van het Zuiden

Zaterdag jl. doorkruisten we de provincies Overijssel en Gelderland, staken drie rivieren over om uiteindelijk te belanden in het Brabantse Waalre, aan de noordkant slechts door enkele tientallen (misschien wel honderden) meters asfalt gescheiden van de stad Eindhoven. Ons doel was basisschool De Meent, waar de Edcamp van het Zuiden werd gehouden.
Ik heb niet zo veel ervaring met basisscholen en was benieuwd naar wat ik aan zou treffen. Mijn meest recente ervaring dateert van dit voorjaar, toen we de Edcamp van het Noorden in Meppel hadden in een basisschool in een oud gebouw. De Meent is gevestigd in een veel nieuwer gebouw, maar wat me in beide scholen opviel is, dat het heilige moeten zoals ik dat van mijn eigen lagereschooltijd ken, vervangen is door het heilige laat-zien-wat-je-kunt-en-we-helpen-je-daarbij. Zo heb ik het in ieder geval ervaren. Wat me me ook opviel in beide scholen, is het standaard inzetten van ict in het onderwijs, de digi-borden die in elk lokaal hangen. Wat een verschil met het roc waar ik werkte. Jaloers makend. Lees verder

Kom in de kas: De Tuinkamer

We zaten in een kas. Het regende pijpenstelen. Naast mij drupte het water op de vloer, alsof ik in een lekke tent zat, maar waar ik geen seconde last van gehad heb. Het was behaaglijk warm binnen. En een bijzondere omgeving. Op het terrein van de Prionatuinen staat een kas die gedurende een aantal maanden als zomerrestaurant door het leven gaat. Lees verder

Edcamp van het Noorden

Zaterdag 14 april beleefden we de vijfde Nederlandse Edcamp en deze speelde zich af in Meppel.

Voor diegenen die niet weten wat een Edcamp is: een bijeenkomst van onderwijsmensen van allerlei gezindten, waarbij alleen de begin- en eindtijd vaststaan. De bijeenkomst wordt on the spot vorm en inhoud gegeven, al naar gelang de wensen en mogelijkheden van de deelnemers. Doel is leren met en van elkaar.

Lees verder

Dodenherdenking 2018

‘Blijkbaar gaat dat zo in Nederland: rond de Dodenherdenking is vaak wat te doen.’ Zo begon ik mijn blogpost van 29 april 2012. De aanleiding was een gedicht van Auke, waarin hij het sneuvelen van zijn oudoom aan het Oostfront memoreert. Het gedicht heeft heel wat reacties opgeleverd, afkeurend en instemmend.
We zijn nu zes jaar verder en weer is er wat te doen rond de Dodenherdenking. Het gaat nu om de lichaamsomvang van leden van de erewacht, die geen goedkeuring kan vinden in de ogen van tv-kijkers en deelnemers aan het defilé. Lees verder