Nieuwswijsheid

De weekendkrant bracht een artikel over ‘nieuwswijsheid’. Kern van het betoog was dat we jongeren bij moeten brengen welke betrouwbare nieuwsbronnen er zijn en hoe je daar mee om moet gaan. Wat is echt nieuws en wat onecht, wat is informatie en wat is propaganda. Voor mij is het wel herkenbaar. Mijn niveau 3 cursisten krijgen vaak ruim geformuleerde opdrachten, zgn. raamopdrachten, die ze voor een groot deel zelf in moeten vullen. Het volgende proces speelt zich dan af: pc à Google à naam recept intikken àeerste tien hits bekijken à keuze maken. Als er dan in de praktijkles niets van blijkt te kloppen, kijken ze me verbaasd aan en zeggen: “Maar het stond toch op het internet?”. Alsof het dan goed is. De eerste stap die ze zouden moeten zetten volgens het uitgereikte stappenplan, eerst de vakboeken raadplegen, slaan ze over waardoor er geen referentiekader opgebouwd wordt waarmee ze wannabe recepten kunnen beoordelen. Terug naar het artikel. De schrijvers houden een pleidooi om er voor te zorgen dat de nu opgroeiende jongeren goed geïnformeerde wereldburgers worden. Zij zien daarvoor een belangrijke taak weggelegd voor journalisten en uitgevers. Ik denk dat wij in het onderwijs ook best een belangrijke rol kunnen spelen. Cursisten mediawijs en nieuwswijs maken gaat wat mij betreft hand in hand. Het gaat in beide gevallen om kritisch naar je bronnen kijken en daar de juiste vragen aan stellen. Op gezette tijden aandacht schenken aan deze fenomenen kan prima ingebed worden in de opleiding. En ook hier gaat het twee-vliegen-recept weer op: de raakvlakken met Nederlands en studievaardigheden zijn overduidelijk. Is dat ook weer afgedekt.

NT in het mbo: weerbarstiger dan je denkt!

taalniveau.jpg

Deze week een spetterende workshop gevolgd over het gebruik van de CEF standaarden in het mbo. Voor wie het niet weet: CEF staat voor Common European Framework of Reference for Languages en wordt ook wel ERK, Europees Referentiekader, genoemd. Het gaat dus over het talenonderwijs, zowel mvt als NT. Franke Teunisse van Bureau ICE (nee, ik heb geen aandelen en wordt voor deze vermelding ook niet betaald) heeft in ieder geval mij bijgebracht waar die taalniveaus, a1 t/m c2, nu wel voor staan. Maar, veel belangrijker: ik werd op niet zachtzinnige wijze geconfronteerd met het verschil in taalniveau van mijn lesmateriaal, en waarschijnlijk ook mijn spreken, en het niveau dat mijn gemiddelde cursist heeft. Redelijk schokkend. Het heeft mij een paar dingen geleerd. Ten eerste dat ik na zoveel jaar onderwijs op dit gebied dus gewoon weer opnieuw kan beginnen. Ten tweede dat iedereen die roept dat je het beste NT en mvt zo volledig mogelijk moet integreren in de ‘vakleer’ niet weet waar hij over praat. Taalonderwijs vereist op nogal wat onderdelen behoorlijk wat vakkennis die bij de gemiddelde beroepsvakken docent absoluut niet aanwezig is. Ten derde dat de eisen die nu aan het mbo gesteld worden niet haalbaar zijn binnen de bestaande formatie, zo ze al haalbaar zijn (zie mijn eerdere post hierover). Wie gaat dat betalen?

Bij de workshop waren, behoudens mijzelf, geen vakdocenten aanwezig. Ondanks die kreet van integreren. Ze weten echt niet waar ze over praten.