‘No guts, no glory’

Met deze woorden onderstreepte hijskoning Van Seumeren zijn koop van 51% van de aandelen van de plaatselijke fc. Misschien een wel hachelijker onderneming dan die waarmee hij wereldfaam veroverde: de Koersk. Ik moest aan de uitspraak denken toen collega E. en ik deze week spraken met M., de teamleider van de niv 1 opleidingen, waaronder ook de moeilijk lerenden vallen. Hij wil de uitgangspunten voor ontwerp die we gebruikt hebben voor de niv 4 opleiding, zie onze presentatie van dé it-conferentie, toepassen op zijn opleidingen. Wij denken dat dat ook kan. Het getuigt van durf om met deze groepen het pad van portfolio, gedeeltelijke zelfsturing, leercirkels e.d. op te gaan. Grootste hobbel zal zijn de methodiek-didactiek in de vingers te krijgen (en in de hoofden van de betrokken collega’s) en daarmee ook over het voetlicht. Cursisten moeten het ook snappen. Maar, wie niet waagt, die niet wint. Is er toch nog hoop voor de fc.

jaar00_koerskboven.jpg

Mestreech: wat was er nou cgo?

Inmiddels al een paar dagen thuis en er met wat mensen over gesproken. En al wandelend tussen Vreeland en Huizen, wat is Nederland toch ontzettend gevarieerd, ook nog momenten gehad om er over na te denken. Het was naar aanleiding van het knagende gevoel dat bij me ontstond toen ik vrijdag mezelf afvroeg of ik gehaald heb waar ik voor kwam. Wat heb ik gezien en van anderen gehoord? Hoe lesstof digitaal gemaakt is, maar wel geredeneerd vanuit de lesstof zelf. Allerlei instrumenten, jargon voor tools, die in staat zijn leerobjecten, leerstofonderdelen of hoe het ook mag heten te plannen en organiseren. Maar nog steeds geredeneerd vanuit de leerstof. De onderliggende methodiek-didactiek heb ik, behalve bij de Onderwijsarchitecten, nergens gehoord. En daar zit volgens mij nou net de crux als het gaat om competentie ontwikkelend leren. Met andere woorden: wat ik gezien heb is ook uitvoerbaar in het huidige onderwijs, het blijft bij het aanleren van kennis en vaardigheden. En wat ik blijkbaar had willen zien was: hoe zit je methodisch-didactisch handelen in elkaar en hoe maak je ict dienstbaar aan dat proces? Maar misschien heb ik het stomweg gemist of, nog erger, niet willen zien.

ankev-plas.jpg

Mestreech: de tweede dag

Vandaag drie rondes kunnen doen. Begonnen met een workshop over taal en vooral communiceren. De lesstof wordt aangeboden in de vorm van leerobjecten, die bestaan uit (grofweg) een introductie, theorie en praktijkoefeningen voor op school of in de bpv. Wat ons opviel was de erg leerstofgerichte benadering. Als je werkelijk volgens de J4 benadering wilt werken, dan is het pas echt Just for you als een cursist een training functioneringsgesprek krijgt op het moment dat hij daar om vraagt, met daarin onderdelen die met communicatie te maken hebben, bijv. non-verbale communicatie. Het gepresenteerde leerobject was meer een in digitale vorm gemaakt boek. Een van de leukste workshops deze dagen was die van de Onderwijsarchitecten. Een project waarbij docenten opgeleid worden tot ontwikkelaars van zgn. ‘rijke klussen’. Als je de resultaten ziet, dan ben je jaloers op de leerlingen die daar mee mogen werken. En het is een methodiek die het onderwijs in het mbo zeker zou kunnen verrijken. Maar ja. De laatste presentatie liet een instrument zien waarmee cursisten hun opleiding kunnen plannen, inrichten d.m.v arrangeren van leerobjecten. Ook hier werd geconstateerd dat de implementatie van cgo ernstige hinder ondervindt van de digitale vaardigheden van docenten. Mijn vraag: wie gaat hier nu werkelijk eens iets aan doen? We horen deze klacht namelijk al jaren.

onderwijsarchitecten1.jpg

Het was weer een fantastische tweedaagse. De ellende van dit soort conferenties is wel dat je maximaal 8 presentaties kunt bezoeken. Dat betekent dat je er 232 niet ziet en hoort. Ik weet zeker dat daar hele waardevolle, leuke en leerzame bij zijn geweest. Het is jammer dat in de database van CVI de presentaties niet gemetadateerd zijn, dat zou het vinden vergemakkelijken. Misschien is dit iets voor de volgende keer?

Mestreech: de eerste dag

Dynamisch, inspirerend, enerverend. Ik weet het, het zijn clichés. Maar ze zijn wel van toepassing op de it-conferentie. De openingssprekers vertelden niet heel veel nieuws, maar bevestigden de trends die twee jaar geleden ook al werden gesignaleerd. Benadrukt werd het belang van communicatie. Enkele steekwoorden: communicatie=kernactiviteit, connected school, hyper mobiele generatie en wij-gemeenschap. Kijk op cvi-weblog een uitgebreid verslag. Zelf naar twee workshops geweest. Het protocol portfolio scoring is een instrument om inzichtelijk te maken wat de waarde van de bewijslast in een portfolio is. De werkprocessen en indicatoren zijn daarbij de basis. Lijkt een handzame manier van werken. De Competentiemeter was een hernieuwde kennismaking. Zelf nog steeds te weinig mee gedaan. De workshop maakte in ieder geval duidelijk waar het instrument voor te gebruiken is: begeleiding, inzichtelijk maken waar cursisten staan in hun ontwikkeling. En de avond was ook dit keer weer erg gezellig en lang.

Mestreech: de sportieve aanloop

Het sneeuwt. Uit mijn raam zie ik de marathonlopers hun midwinter marathon lopen. Meedoen is belangrijker dan winnen. Tegelijkertijd wordt in Olympia het Olympisch vuur ontstoken. Toeval bestaat niet. Meedoen is de komende woensdag en donderdag ook het belangrijkste. Is het een Olympische prestatie? Ik zou het een prestatie van Olympische afmetingen vinden als wij, de deelnemers, er in slagen een deel van het enthousiasme en een nog groter deel van de uitgewisselde kennis over kunnen brengen op het thuisfront.
Wat zou het onderwijs dan een grote sprong voorwaarts maken.

olymp-ringen.jpg

Mestreech: de hinkende aanloop

itconf2008.jpg

Mestreech: het is het enige woord dat ik ken in dit dialect, dat zelfs een eigen artikel (in het Mestreechs) in Wikipedia heeft. En ik ga niet de fout begaan hier enige woorden in het Mestreechs te schrijven. Wel deze week veel berichten op diverse weblogs over de komende it-conferentie in Mestreech. Collega E. en ik presenteren over het ontwerpen en uitvoeren van een examentraject. De presentatie is klaar en ik ben bezig, terwijl de sneeuwvlokken voorbij schieten, de teksten voor mijn deel te schrijven. Ik merk dat ik er wat moeite mee heb en bedenk allerlei tussendoor klusjes om maar niet aan de gang te hoeven. Waarom? Ik heb zelf het traject meeontwikkeld en uitgevoerd, samen met E. de presentatie gemaakt. Is het misschien het feit dat ik het proces nu eigenlijk voor de derde keer doorga en woensdag voor de vierde? En ik realiseer me direct dat mijn cursisten hetzelfde proces doorgegaan zijn. Ook zij moesten een presentatie geven over wat ze in het afgelopen jaar hebben gedaan en geleerd. Zouden ze hetzelfde vluchtgedrag gehad hebben?