The Meater (2) – gebruikservaring

De eerste gebruikservaring met de meater heb ik opgedaan bij het bereiden van bavette*, in dit geval een stuk van 650 g. Bij het traditionele braden wordt het vlees eerst aangezet in een koekenpan en verdwijnt daarna in een oven van ± 150° C. Omdat het verschil tussen vlees- en oventemperatuur zo groot is, zal er kookverlies (=vochtverlies) optreden. Ook het garingsproces verloopt onregelmatig, wat te zien is aan de grijze verkleuring van het vlees vanaf de buitenrand. Dat levert op die plek droog en doorgeslagen vlees op.

Duidelijk is de dikke rand van doorgeslagen vlees te zien

Dit kun je voorkomen door een lagetemperatuurbereiding (ltb) toe te passen, waarbij je de oventemperatuur niet te hoog laat worden. Het betekent wel dat hoe lager de oventemperatuur, hoe langer de bereidingstijd wordt. En essentieel is dat je het proces kunt monitoren, vooral de kerntemperatuur van het vlees en liefst ook de oventemperatuur. En hiervoor is de meater dus uitermate geschikt. Lees verder

The meater (1) – een beschrijving

Een tijdje geleden kwam ik hem op het spoor, the meater. Ik was aan het experimenteren met mijn sous vide-apparatuur (zie mijn blogposts hierover) en wilde weten hoe het verloop van de kerntemperatuur was.

Bij het sous vide bereiden is de watertemperatuur net zo hoog als de te bereiken kerntemperatuur. De omgekeerde afkoelingswet van Newton stelt dat de snelheid van temperatuurtoename recht evenredig is met het temperatuurverschil. Dit verklaart waarom sous vide bereidingen zo lang duren: als het verschil tussen omgeving (water) en kern kleiner wordt, neemt de toename snelheid ook af. En ik was op zoek naar verkorting van de tijdsduur. Dat kan alleen als je de watertemperatuur een stuk hoger dan de te bereiken kerntemperatuur instelt. Om het proces te kunnen monitoren, heb je dan een betrouwbare kerntemperatuurmeter nodig. De bestaande thermometers hebben allemaal een draadverbinding met het display en dat is niet handig als je producten moet vacumeren.

Dat was het moment dat ik op zoek ging naar een draadloze kerntemperatuurmeter en de meater vond. Het product was toen nog in ontwikkeling, een kickstarter project, en kende nogal wat hobbels tijdens het ontwikkeltraject. En nu ligt hij voor me op tafel. Ik beperk me in deze post tot een beschrijving, later zal ik mijn ervaringen delen.
Lees verder

Sous vide 4 – ananas

Ananas is zo’n vrucht die je meestal vers eet, er zullen weinig mensen zijn die de ananas in de oven bereiden of op de grill leggen. Zelf vind ik ananas een heerlijke vrucht om te eten, het enige nadeel is het ‘drogende’ effect in je mond (alsof je speeksel verdwijnt) als je verse ananas eet. Ik vermoed dat dat komt door het eiwitsplitsende enzym bromelaïne. Dit keer wilde ik de sous vide variant proberen. Op het internet circuleren diverse recepten die onderling nogal verschillen, maar dat betekent dus dat er heel veel variatie mogelijk is.

Lees verder

Mijn bijdrage aan 8 uur overwerken

Vrijdag 31 maart was ik actief in Het Huis Utrecht. Ik was door een van de organisatoren van 8 uur overwerken gevraagd mijn medewerking te verlenen bij het maken van de maaltijd. In het kort: tijdens 8 uur overwerken komen creatieven bij elkaar om zich te buigen over vraagstukken die ingebracht worden door non-profit organisaties die zelf niet de middelen hebben om hun vraag/probleem uit te zetten in het commerciële circuit. Toen ik gevraagd werd, was alleen de locatie bekend, maar niet de faciliteiten en al helemaal niet wat er gemaakt moest gaan worden. Het hele gebeuren is namelijk gebaseerd op sponsoring, dus ook de ingrediënten. Er was nog iemand benaderd om te koken en uit mijn eigen netwerk heb ik nog een derde bereid gevonden. Het aantal personen waarvoor gekookt moest worden werd geschat op ong. 80. En ik moest ervan uitgaan dat er op de locatie, behalve apparatuur en materieel, geen ingrediënten aanwezig zouden zijn. Het grootste vraagstuk was dus niet ‘welke ingrediënten krijgen we gesponsord?’, maar ‘welke niet?’. Van wat er zou komen kreeg ik ong. een week van tevoren een indicatie en op basis daarvan heb ik een voorlopig menu opgesteld. Via sub-sponsoring regelde ik ondersteunende, maar wel essentiële, ingrediënten als zuivel, kruiden, specerijen en nog wat spul dat onmisbaar is in een keuken.

Lees verder

Litouwen dag 7, epiloog 2 – Het gebruik van badges

Recent nam ik deel aan een werkconferentie in Daugirdiskes, Litouwen. Thema was het erkennen van resultaten van non-formeel leren. Ik vermoed dat de nadruk op het non-formele leren en het gebruik van badges voortkomt uit de achtergrond van de organisatoren van het seminar, namelijk jongeren organisaties c.q. werken met jongeren. Denk daarbij aan scouting, organisaties die zich bezighouden met opvang van ontspoorde jongeren, voortijdig schoolverlaters, etc. Ook de meeste deelnemers hadden die professionele achtergrond, slechts een paar waren afkomstig uit het formele (schoolse) leren. Tijdens het seminar draaide het vooral om de open badges als vorm van erkenning van leerresultaten. Er is in de sector al de nodige ervaring opgedaan of wordt op dit moment opgedaan en er is een platform waar mee gewerkt kan worden: https://www.badgecraft.eu/nl  Het is een vrij toegankelijk platform, waar iedereen zijn eigen projecten met bijbehorende badges kan maken. Ook binnen het seminar konden badges verdiend worden, de details daarvan heb ik in Litouwen dag 6 beschreven. Niet onbelangrijk om te vermelden dat erkennen van non-formeel leren op de agenda staat van de Europese Commissie. Activiteiten op dit terrein worden ondersteund vanuit Erasmusplus.

Wat mij betreft mag ook het erkennen van formeel leren wel eens onder de loep genomen worden, de versteende vormen zijn hard aan verandering toe. Badges bieden daarvoor een goede mogelijkheid. De opleidingen die ik zelf jarenlang verzorgd heb, zijn grotendeels thematisch van opzet en zouden dus per thema afgesloten kunnen worden met het behalen van een badge. Juist door de mogelijkheid van verschillende manieren waarop de erkenning verkregen kan/moet worden, kent de uiteindelijke beoordeling vele schakeringen. Ook het opknippen van de opleidingen in kleinere leerstofonderdelen is wat mij betreft een pre. Komen we misschien eindelijk eens van die antieke toetsfabrieken af. Continue Reading “Litouwen dag 7, epiloog 2 – Het gebruik van badges”

Litouwen dag 7, epiloog 1

Het seminar zit erop en ik zit in een hotel op het vliegveld om morgenvroeg vóór zessen de terugtocht naar Nederland te ondernemen. Een goed moment om alles van de afgelopen week even op een rijtje te zetten, in ieder geval de dingen die nog niet aan de orde zijn geweest.

Dagelijks leven
Laat ik beginnen met de dagdagelijkse zaken rond ons verblijf in Daugirdiskes. Het slaaphuis (zie dag 6) bestaat uit een aantal kamers waarin 2-4 bedden staan, afhankelijk van het aantal deelnemers aan een seminar en de sexe verdeling. Ik sliep met twee Maltezer deelnemers op de kamer. Keurige kamers, eigen sanitair.

Catering
De catering werd door twee dames verzorgd die dat prima deden. Ontbijt met heel divers broodbeleg, altijd een warme component en diverse dranken. De lunch was weer even wennen, want was een warme lunch die qua samenstelling best een avondmaaltijd had kunnen zijn. En ‘s avonds dus weer een warme maaltijd. De samenstelling is bijna altijd hetzelfde: een variant van meelspijs of aardappel, vlees met saus/jus. Maar we hebben niet één keer hetzelfde gegeten, dus binnen de beperkte ingrediënten grote variatie, knappe prestatie. Het is niet de gewoonte om een warme groente component te serveren, behalve als er groente verwerkt wordt in de saus of iets dergelijks. Groente is schaars, dus duur, alle groente en fruit moet geïmporteerd worden, er is geen eigen productie. Omdat de Nederlandse organisator zelf een grote voorstander van groente is, heeft zij er op aangedrongen toch wat meer dan normaal te serveren. Dus als rauwkost stond het bij de meeste maaltijden. Smaaktechnisch was er niets op de maaltijden aan te merken.

Continue Reading “Litouwen dag 7, epiloog 1”

Litouwen dag 6, afronding

Laatste dag van het seminar, dus allerlei afrondende activiteiten. Gisteren zijn er diverse  concrete plannen gemaakt, vandaag konden die per groep bekeken en bediscussieerd worden. De resultaten vielen me niet tegen.

Connected learning wall

De muur met onze persoonlijke weergaven van je eigen organisatie (dag 1) werd vervolgens het instrument om de potentiële verbindingen tussen organisaties e/o mensen zichtbaar te maken met draden. Het potentiële connected learning.

Om resultaten te zekeren worden drie taskforces gevormd. Eentje voor de verspreiding van het gedachtegoed van het seminar, de vereiste disseminatie, eentje voor de politieke beïnvloeding (het is hard nodig dat ook de politiek oog krijgt voor het onderwerp) en eentje voor de connected learning community. Voor de laatste wordt natuurlijk de ‘verbindingsmuur’ gebruikt, mijn taak voor het disseminatie team is met deze blogpost bijna volbracht.
Zoals het een goed deelnemer betaamt, heeft bijna iedereen zich gebogen over de badges die dit seminar te verdienen waren. Als vingeroefening was het een prima gelegenheid: je kent de context, herkent dus de criteria die bij de badges gesteld worden en het gaat allemaal digitaal. Per badge zijn er vijf taken, waarvan je er drie moet volbrengen om de badge te verdienen. Een taak volbreng je als je bewijs inbrengt. Dat bewijs kan van alles zijn: producten, foto’s, aanbevelingen, url’s, etc. Validering van het bewijs gebeurt door zelf-assessment (daar is natuurlijk vals mee te spelen), erkenning door 1-3 (afhankelijk van de taak) deelnemers of erkenning door een van de organisatoren.

 

Het activeren van badges kun je blijven doen, tot de beheerder van het project het project afsluit. Bij dit project krijg je een badge als je je aanmeldt bij het project, kun je 15 badges verdienen en krijg je een extra badge van verdienste als je 8 badges behaald heb. Ik ben nu tot 3 + 1 gekomen.

 
Continue Reading “Litouwen dag 6, afronding”

Litouwen dag 5, ontwerpen

Ik heb het al eerder gezegd, er wordt heel planmatig naar een eindproduct toegewerkt. Kennismaken → oriëntatie → idee-ontwikkeling →ontwerp. De opdracht was de concepten, ideeën, vergezichten te vertalen in een product dat bruikbaar zou kunnen zijn in de eigen organisatie.

Ontwerpproces
Verfijning ontwerpproces

En daar begonnen de eerste problemen. Niet op persoonlijk gebied, het is echt een goede en leuke groep, maar wel als het om een gemeenschappelijk doel gaat. Er zijn maar een paar deelnemers die collega zijn van elkaar, dus een gemeenschappelijk doel kunnen formuleren. Ik kwam in een groepje terecht dat uit vier mensen bestond die maar een fictief project bedachten. Op zich kan dat prima, omdat het systeem achter design thinking hetzelfde is. Maar daar lag echt een probleem.
Continue Reading “Litouwen dag 5, ontwerpen”

Litouwen dag 4, Vilnius

Vandaag stond in het teken van connected leren, een thema van het seminar. Aan de hand van een soort van playlist (zie bijlage hieronder) werd het begrip verkend in kleine groepjes. Als inleiding een filmpje van Marshall McLuhan, waarin hij connectivity voorspelt. En dat deed hij in 1965.


ConnectedLearningplaylist
Op basis van deze research werden er vergezichten van vormen van formeel en non-formeel leren besproken.

Continue Reading “Litouwen dag 4, Vilnius”

Litouwen dag 3, Instrumenten

Er wordt planmatig gewerkt: stonden de eerste twee dagen in het teken van elkaar leren kennen en globale verkenning van elkaars werkveld, vandaag gingen we ‘de diepte’ in. Per land moesten er leerwegen in kaart gebracht worden, zowel voor de organisaties die zich met formeel leren als die zich met non-formeel leren bezighouden Vaak werd dit gedaan aan de hand van een fictief personage, wat het uitleggen van trajecten wel duidelijker maakt.

Aan het werk

Wat mij opviel was dat de verschillen in onderwijsorganisatie tussen de landen soms erg groot is. Zo is in veel landen nog niet de Europese kwalificatiestructuur, daterend van 2008) nog lang niet overal ingevoerd. Sommigen kennen het niet eens. Het praat wel makkelijker als de terminologie bij iedereen bekend zou zijn.

Aan het werk

 

 

 

 

In het middagprogramma stonden diverse erkenningssystemen van non-formeel leren centraal. Er werden vijf presentaties gegeven, elk gedurende twee ronden. Dit zorgde ervoor dat er per presentatie kleine groepjes waren, wat het gesprek vergemakkelijkte. Zelf verzorgde ik een presentatie over EVC, waarbij ik vooral ingegaan ben op de bewijsvoering (o.a. producten van non-formeel leren) en de beoordeling daarvan. Hierdoor kon ik niet bij andere presentaties aanwezig zijn. Wat ik inmiddels wel ontdekt heb, is dat in de organisatie die zich niet met formeel leren bezighouden, het gebruik van open badges populair is. Er vinden daar forse ontwikkelingen plaats. Ook het seminar is ondergebracht in een activiteit in Badgecraft, waarbij 15 badges te verdienen zijn. In de werkruimte hangt een papier met alle deelnemers, je kunt daarop iemand aanbevelen voor een bepaalde badge.
Continue Reading “Litouwen dag 3, Instrumenten”