Edcamp van het Zuiden

Zaterdag jl. doorkruisten we de provincies Overijssel en Gelderland, staken drie rivieren over om uiteindelijk te belanden in het Brabantse Waalre, aan de noordkant slechts door enkele tientallen (misschien wel honderden) meters asfalt gescheiden van de stad Eindhoven. Ons doel was basisschool De Meent, waar de Edcamp van het Zuiden werd gehouden.
Ik heb niet zo veel ervaring met basisscholen en was benieuwd naar wat ik aan zou treffen. Mijn meest recente ervaring dateert van dit voorjaar, toen we de Edcamp van het Noorden in Meppel hadden in een basisschool in een oud gebouw. De Meent is gevestigd in een veel nieuwer gebouw, maar wat me in beide scholen opviel is, dat het heilige moeten zoals ik dat van mijn eigen lagereschooltijd ken, vervangen is door het heilige laat-zien-wat-je-kunt-en-we-helpen-je-daarbij. Zo heb ik het in ieder geval ervaren. Wat me me ook opviel in beide scholen, is het standaard inzetten van ict in het onderwijs, de digi-borden die in elk lokaal hangen. Wat een verschil met het roc waar ik werkte. Jaloers makend. Lees verder

Edcamp van het Noorden

Zaterdag 14 april beleefden we de vijfde Nederlandse Edcamp en deze speelde zich af in Meppel.

Voor diegenen die niet weten wat een Edcamp is: een bijeenkomst van onderwijsmensen van allerlei gezindten, waarbij alleen de begin- en eindtijd vaststaan. De bijeenkomst wordt on the spot vorm en inhoud gegeven, al naar gelang de wensen en mogelijkheden van de deelnemers. Doel is leren met en van elkaar.

Lees verder

The Meater (2) – gebruikservaring

De eerste gebruikservaring met de meater heb ik opgedaan bij het bereiden van bavette*, in dit geval een stuk van 650 g. Bij het traditionele braden wordt het vlees eerst aangezet in een koekenpan en verdwijnt daarna in een oven van ± 150° C. Omdat het verschil tussen vlees- en oventemperatuur zo groot is, zal er kookverlies (=vochtverlies) optreden. Ook het garingsproces verloopt onregelmatig, wat te zien is aan de grijze verkleuring van het vlees vanaf de buitenrand. Dat levert op die plek droog en doorgeslagen vlees op.

Duidelijk is de dikke rand van doorgeslagen vlees te zien

Dit kun je voorkomen door een lagetemperatuurbereiding (ltb) toe te passen, waarbij je de oventemperatuur niet te hoog laat worden. Het betekent wel dat hoe lager de oventemperatuur, hoe langer de bereidingstijd wordt. En essentieel is dat je het proces kunt monitoren, vooral de kerntemperatuur van het vlees en liefst ook de oventemperatuur. En hiervoor is de meater dus uitermate geschikt. Lees verder

Litouwen dag 7, epiloog 2 – Het gebruik van badges

Recent nam ik deel aan een werkconferentie in Daugirdiskes, Litouwen. Thema was het erkennen van resultaten van non-formeel leren. Ik vermoed dat de nadruk op het non-formele leren en het gebruik van badges voortkomt uit de achtergrond van de organisatoren van het seminar, namelijk jongeren organisaties c.q. werken met jongeren. Denk daarbij aan scouting, organisaties die zich bezighouden met opvang van ontspoorde jongeren, voortijdig schoolverlaters, etc. Ook de meeste deelnemers hadden die professionele achtergrond, slechts een paar waren afkomstig uit het formele (schoolse) leren. Tijdens het seminar draaide het vooral om de open badges als vorm van erkenning van leerresultaten. Er is in de sector al de nodige ervaring opgedaan of wordt op dit moment opgedaan en er is een platform waar mee gewerkt kan worden: https://www.badgecraft.eu/nl  Het is een vrij toegankelijk platform, waar iedereen zijn eigen projecten met bijbehorende badges kan maken. Ook binnen het seminar konden badges verdiend worden, de details daarvan heb ik in Litouwen dag 6 beschreven. Niet onbelangrijk om te vermelden dat erkennen van non-formeel leren op de agenda staat van de Europese Commissie. Activiteiten op dit terrein worden ondersteund vanuit Erasmusplus.

Wat mij betreft mag ook het erkennen van formeel leren wel eens onder de loep genomen worden, de versteende vormen zijn hard aan verandering toe. Badges bieden daarvoor een goede mogelijkheid. De opleidingen die ik zelf jarenlang verzorgd heb, zijn grotendeels thematisch van opzet en zouden dus per thema afgesloten kunnen worden met het behalen van een badge. Juist door de mogelijkheid van verschillende manieren waarop de erkenning verkregen kan/moet worden, kent de uiteindelijke beoordeling vele schakeringen. Ook het opknippen van de opleidingen in kleinere leerstofonderdelen is wat mij betreft een pre. Komen we misschien eindelijk eens van die antieke toetsfabrieken af. Continue Reading “Litouwen dag 7, epiloog 2 – Het gebruik van badges”

Het VIVES-interview

Een paar maanden geleden werd ik benaderd of ik geïnterviewd wilde worden voor VIVESvives

Nu ben ik niet de persoon die zonodig in het middelpunt van de belangstelling wil staan, dus ik had wat reserves. Ik werd over de streep getrokken door de onderwerpen die o.a. aan de orde zouden komen: een leven lang leren (zo belangrijk), de plek van ict in mijn onderwijs (ook zo belangrijk) en wat er zou gebeuren met mijn, wat ik maar noem, onderwijserfenis (een aanhoudende zorg). Wat volgde was een geanimeerd gesprek van bijna twee uur met Brigitte Bloem, de interviewster, waarin zo’n beetje mijn hele onderwijsloopbaan aan bod is geweest. Natuurlijk is niet alles in de uiteindelijke tekst terechtgekomen en misschien wel goed ook.
De foto bij het artikel is niet speciaal voor het interview gemaakt, maar is een actiefoto van mij in de leskeuken, gemaakt door mijn collega.

Klik hier voor de volledige tekst van het interview.

Mijn eerste schreden op het terrein van de ‘verrijkte werkelijkheid’ (augmented reality)

Een paar weken geleden was ik te gast bij SURF waar edubloggers uitgenodigd waren op een bijeenkomst over de stand van zaken m.b.t. virtual reality. Naar aanleiding van de meetup vroeg ik me af wat de waarde van deze ontwikkeling kan zijn en dan met name voor het mbo. Op dit moment kunnen we in dit kader drie vormen van reality, werkelijkheid, onderscheiden. De gewone dagdagelijkse werkelijkheid, deze werkelijkheid maar dan verrijkt (augmented reality, a.r.) en de schijnbaar bestaande werkelijkheid (virtual reality, v.r.). Tijdens de bijeenkomst hebben we een paar mooie voorbeelden gezien van en ervaringen gehoord met virtuele werkelijkheid. De spelindustrie en opleidingen die zich bezighouden met toekomstscenario’s lijken de belangrijkste gebruikers te zijn. Iets voor het mbo? Mwah, het mbo leidt op voor de werkelijkheid van nu, ondanks al het geroep dat de werknemer van nu voorbereid moet zijn op de werkelijkheid van over x jaar. Maar zolang niemand echt de toekomst kan voorspellen, lijkt het me handiger de focus niet te ver weg te leggen. Ook wat de maakbaarheid is v.r. nog beperkt, althans als je zelf aan de slag wilt gaan als docent. Dat geldt niet voor a.r. Een paar jaar geleden was Layar de belangrijkste app op dit gebied, zelfs het clubblad van de ANWB had pagina’s die extra informatie leverden als je ze scande. Layar bestaat nog, maar ik ben aan de gang gegaan met Blippar. Blippar kent de Blippbuilder, waarmee je op je pc Blipps bouwt en de app waarmee je de Blipps scant.

Bij Blippar moet je een account aanvragen en kun je dus niet aanmaken. Het gratis account is, voor zover mij bekend, slechts 12 maanden geldig. Daarna ben je dus je spullen kwijt als je niet betaalt.
Continue Reading “Mijn eerste schreden op het terrein van de ‘verrijkte werkelijkheid’ (augmented reality)”

Innovatie of verbetering?

Al een tijdje worstel ik met de termen innovatie en verbetering en dan met name in relatie tot onderwijs. Wanneer is iets nou een innovatie en wanneer een verbetering? En is een innovatie per definitie een verbetering? Ik heb de indruk dat vaak het begrip innovatie gebruikt wordt voor slechts een verandering waar niets nieuws aan is. Maar er het etiket innovatief op plakken, genereert aandacht, suggereert dat je iets geweldigs gedaan hebt, maar is eigenlijk overschreeuwen.

Van Dale (12e ed..) er maar eens op nageslagen. Innovatie: invoering van iets nieuws, nieuwigheid. Verbeteren: beter maken, de kwaliteit of bruikbaarheid verhogen van -. Dat betekent dus dat een innovatie waar geen enkel nut of voordeel aan te verbinden valt, geen verbetering is. Een van de elementen van innovatie is het begrip nieuw, maar nieuw voor wie? Voor de gebruiker of voor de mensheid? Uitvindingen kun je innovatief noemen, omdat het uitgevondene daarvoor nog niet bestond. Maar veel uitvindingen waren geen verbetering voor iets en zijn een stille dood gestorven.

Innovatie is context gebonden

Kahoot! voor de eerste keer in je onderwijs gebruiken, is dat innovatief? Misschien wel als je de eerste bent op je school, maar als je de laatste bent krijg je een ander stempel. En hoe innovatief is Kahoot! zelf? Dit soort programma’s bestonden al en wat Kahoot! gedaan heeft, is het uiterlijk wat aantrekkelijker maken en wat specifieke wedstrijdelementen toevoegen. Het heeft van de bestaande programma’s de kwaliteit verhoogd en daardoor verbeterd.

Vanwaar deze uitgebreide overweging?

Continue Reading “Innovatie of verbetering?”

Gesproken vaktermen

In mijn vakgebied gastronomie gaat nogal veel jargon om. Vaktermen voor functies, handelingen, bereidingen, gerechten, materiaal, allemaal ontleend aan het Frans. Er gaat geen les voorbij of er komen een paar nieuwe termen langs. Voor leerlingen die geen Frans in hun vooropleiding hebben gehad, zijn de termen soms een struikelblok. Wat ook niet helpt is dat een Fransman de termen soms anders uitspreekt dan wat wij er hier in Nederland van gebakken hebben. Zo wordt de term voor hoofdgerecht, gros-pièce, hier verbastert tot kros-pjès. Het fonetisch opschrijven helpt in veel gevallen wel, omdat ze dat kunnen overnemen. In al die jaren dat ik nu vakonderwijs geef, was dit de gang van zaken. Tot nu toe.
Continue Reading “Gesproken vaktermen”

Streven naar optimale didactiek

Deze week zette een blogpost van Wilfred Rubens me weer eens aan het denken. Hij besprak een proefschrift waarin o.a. klassikaal onderwijs en blended leren met elkaar vergeleken werden, alsof het twee gescheiden concepten zijn.  Ik erger me al heel lang aan het gebruik van containerbegrippen die een oplossing voor een probleem zouden moeten leveren. Blended leren, online leren, gepersonaliseerd leren, gedifferentieerd onderwijs, etc. etc. Het zijn termen die duidelijkheid en eenstemmigheid suggereren, maar die in de praktijk multi-interpretabel blijken te zijn, dus onbruikbaar. Ook de gesuggereerde tegenstelling tussen face-to-face onderwijs en on-line of digitaal onderwijs bestaat wat mij betreft niet, alsof digitaal/on-line een panacee voor onderwijsproblemen zou zijn. Continue Reading “Streven naar optimale didactiek”

BoekTweePuntNul. Wat moet ik er mee?

Afgelopen week lag BoekTweePuntNul bij ons op de tafel. Het bleek om versie 3 te gaan. Ik heb er een tijdje mee in mijn handen gezeten, er doorheen gebladerd, hier en daar wat gelezen, maar uiteindelijk mezelf de vraag gesteld: wat moet ik hier mee? De redactie noemt het zelf een inspiratieboek, maar mij inspireert het niet, het slaat dood. Er worden 172 tools over me uitgestort, maar er wordt geen ontsluitingssysteem meegeleverd. Hoe vind ik dan mijn weg? Het is een bos met 172 bomen en ik zoek een boom die aan een aantal specifieke eisen voldoet. Hoe vind ik nu die boom? Continue Reading “BoekTweePuntNul. Wat moet ik er mee?”