Welkom in de polder 1

In februari heb ik verslag gedaan van ons bezoek aan Hongarije in het kader van een Leonardo project; zie Van Polder naar Puszta 1-4. Vandaag was het onze beurt om het gezelschap in de polder te ontvangen. Na een wat rommelige  aanloop vanmorgen, wat ik maar wijt aan moeizame interne communicatie, gingen we toch redelijk op tijd van start. Deze dag stond in het teken van de inhoud van diverse hoofdstukken van het boek. De Poolse delegatie hield een strakke presentatie over fastfood en de ongezonde kanten daarvan. Het verhaal over de productie van verse frites, nou ja, vers, en de samenstelling van hamburgers deed niet direct verlangen naar een ritje naar de snackwinkel. En toen begon langzaam weer de chaos in de bijeenkomst te sluipen. Het blijkt toch lastig om 35 man met zes nationaliteiten en een paar deelnemers die geen Engels spreken en verstaan, in het gareel te houden. De officiële projectleider lukt dat in ieder geval niet. Zij liet toe dat er een uitgebreide discussie ontstond over een onderdeel dat de vorige keer sneuvelde, maar nu toch weer opgenomen gaat worden. Maar toen waren we inmiddels bijna 1,5 uur verder, Europese besluitvorming op micro-niveau. Wat ook niet echt meehielp was het geboor en getimmer van de verbouwing die zich boven ons hoofd afspeelde.

Disseminatie
Een vast onderdeel van Europese projecten is gadgets
het onderdeel disseminatie, verspreiding van
de resultaten. Eigenlijk is het de marketing
rond het project om er bekendheid aan te geven.
Omdat niemand verstand heeft van marketing,
blijft het op het niveau van goedbedoelde initiatieven,
zoals berichten in de lokale pers en wat gadgets. Zie foto.

Cultuur
Het project gaat over de eet- en drinkcultuur in de deelnemende landen, dus een vast onderdeel van het programma is een kennismaking met het ‘typische’ op dit vlak van het buffetontvangende land. Vanavond was dat de Indische keuken in de vorm van een rijsttafel. Onze internationaliseringsman (die trouwens een strakke regie voerde over de rest van de vergadertijd) had een restaurant gevonden waarvan je niet wist dat ze nog bestonden. Als je nog de sfeer wilt proeven van een echt Indisch restaurant (niet Chinees!) uit de vijftiger en zestiger jaren met bijbehorende kwaliteit (heerlijk gegeten!), dan moet je naar Djakarta op het Lucasbolwerk in Utrecht gaan. Waar de krontjong uit de speakers komt en er nog krupuk geserveerd wordt. Een gezellige avond waarbij meerdere gasten voor een tweede keer langs het buffet gingen.

Donderdag
Morgenochtend hebben we nog een werksessie en morgenmiddag verzorgen leerlingen van de opleiding Toerisme een rondleiding door de stad Utrecht. Hopelijk geen typisch Nederlands weer.

Voeg toe aan je favorieten: permalink.

3 Responses to Welkom in de polder 1

  1. Uh… typisch Nederlands is de Indische keuken?
    En wat dan met die verse capucijners van laatst?

  2. Paul Laaper zegt:

    Ja ja, de rijsttafel is een Nederlandse uitvinding, mooi voorbeeld van mengen van twee culturen en we wilden de mensen niet blootstellen aan haring! En verse capucijners zijn gewoon lekker!

  3. Ger Roelen zegt:

    Paul, het eetadres voor de edubloggers november heeft mijn steun!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *