Wat beeldvorming vermag

Henri Gascard (1635-1701) De ondertekening van de Vrede tussen Frankrijk en Spanje

Vorige week was ik op een congres over de Vrede van Nijmegen. Toen ik de aankondiging zag ging er heel ver weg een heel klein belletje rinkelen: ik wist dat er ooit een vrede gesloten was, maar waarom en wanneer? Toen kreeg ik de uitnodiging. Ik citeer: “In 1678 en 1679 wordt in Nijmegen een reeks van belangrijke verdragen tussen verschillende Europese staten getekend, die samen bekend staan als de Vrede van Nijmegen. Deze vrede maakt een eind aan langlopende conflicten over de verdeling van macht en grondgebied in Europa en markeert één van de belangrijkste momenten uit de geschiedenis van Europa. Er komt een einde aan de jarenlange strijd tussen de Republiek, Frankrijk, Spanje en hun bondgenoten. “ Het ging dus om één van de belangrijkste momenten in de geschiedenis van Europa en kon me er eigenlijk niets meer van herinneren ondanks het feit dat ik de laatste paar jaar toch wel wat politieke geschiedenis verstouwd heb. De handboeken dan maar geraadpleegd. Boek 1 noemt de vrede in een alinea die over allerlei oorlogshandelingen gaat. In boek 2 figureert de vrede ook in een alinea over de beschrijving van allerlei oorlogen tussen diverse staten. De Vrede van Utrecht, 1713, krijgt een vermelding in een paragraaf titel, maar het belang van die van Nijmegen wordt me niet duidelijk. Wikipedia dan maar. Daar leer ik dat het gaat over de periode 1672-1678 en die daar de Hollandse Oorlog en ook wel de Franco-Dutch War wordt genoemd. Nooit geweten. Wel ken ik het Rampjaar en de zoveelste Engelse Zee-oorlog e.d. Maar ook Wikipedia weet me niet te overtuigen dat het om één van de belangrijkste momenten in de Europese geschiedenis gaat. Tijdens het symposium kwam de aap langzaam uit de mouw. Peter Rietbergen vertelde in de openingslezing dat bij de onderhandelingen in Nijmegen voor het eerst in de geschiedenis alle betrokken partijen aanwezig waren. Niet zoals wij dat nu kennen in een gebouw of zaal, maar in ieder geval wel in hetzelfde stadje. Verder ging zijn verhaal over de oorlogen van toen en de invloed op de Europese geschiedenis. De vrede was slechts een gebeurtenis als zovele. De middaglezing van Dolly Verhoeven lichtte nog meer van de sluier op: de publieksgerichte aspecten van Cultuurwetenschappen gaan over de vraag hoe je geschiedenis aan de man kunt brengen. En om een lang verhaal kort te maken: de Vrede van Nijmegen paste eigenlijk heel goed in de city marketing van Nijmegen. En daarmee was voor mij het lot van de vrede bezegeld: een voetnoot in de geschiedenis. De vrede heeft wel nog wat opgeleverd: een prachtige collectie wandtapijten die speciaal voor de onderhandelingen is aangeschaft en permanent te bezichtigen in museum het Valkhof. En een symposium dat mij leerde wat beeldvorming vermag.
En vlak nadat ik dit allemaal opschreef, barstte het tumult over de zedenzaak in Amsterdamse kinderdagverblijven los. En alle echte en zelfbenoemde specialisten buitelen over elkaar heen en hebben meningen over oorzaken, preventie en strafmaat. Het land is in rep en roer. Maar vandaag las ik een brief die óók betrekking heeft op het welvaren en welzijn van in ieder geval 135 duizend kinderen. En van al die ouders die het betreft, hoor en zie je maar niets. Dat zal ook wel met beeldvorming te maken hebben.

Tagged , .Voeg toe aan je favorieten: permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *