Van de Noord- naar de Oostzee 5 Danzig

De laatste dag van deze bezoeken wordt altijd cultureel ingevuld, geheel in lijn met de gedachte achter het project. Onze Poolse gastheren hadden gekozen voor een dagje Danzig, wat mij betreft geen slechte keuze. Een uurtje met de touringcar en rond 10 uur stapten we uit in een zonnig Danzig waar een stadsgids ons opwachtte. Danzig had de twijfelachtige eer dat daar op 1 september 1939 de Tweede Wereldoorlog losbarstte. Het was zo’n beetje het eerste feit dat de gids ons vertelde. Het zal zeker zijn bedoeling niet geweest zijn, maar in het verhaal dat hij de volgende twee uur vertelde klonk heel duidelijk de pijn door van een gekweld volk. Zelf noemde hij het ‘a difficult history’, ik ‘het verdriet van Polen’.
Danzig lag na WO II grotendeels in puin, dankzij de inspanningen van het Rode Leger. Herbouw en restauratie van de oude binnenstad moest plaatsvinden, maar de vraag was voor welke stijl, periode gekozen moest worden. Uiteindelijk koos men voor de meest glorieuze periode van de stad, de 15e-17e eeuw. In die periode onderging de stad een sterke Nederlandse invloed door de handelscontacten en de activiteiten van een aantal bouwmeesters. Als je door de stad loopt waan je je soms in een Hollandse stad met de bekende gevels. Een verschil is dat de huizen in Danzig allemaal gepleisterd zijn in zachte kleuren, iets wat je in ons land bijna niet ziet.

De markt

De markt

DSC01795

 

 

 

 

 

 

 

Gezien het verdere programma was er maar weinig tijd om eigen dingen te doen. Binnen twee uur moest er geluncht worden, aankopen gedaan en eventueel andere dingen ondernomen. Ik wilde graag naar het Nationaal Museum waar Hans Memlings Laatste Oordeel hangt. Dat hebben we maar als eerste gedaan, plus een rondje Vlaamse en Hollandse meesters die daar ook vertegenwoordigd zijn.

Laatste Oordeel

Laatste Oordeel

Toen lunchen. Gekozen voor een Pools restaurant/mensa-achtige gelegenheid, die vol zat met Polen die daar ’s middags een warme maaltijd gebruiken. De mevrouw achter de toonbank sprak alleen Pools, hetgeen wij weer niet deden, dus moesten we afgaan op de gerechten op het krijtbord. Het werd een avontuurtje wat verder prima afliep.

Menu

Menu

Daarna nog snel een koffie en terug naar de bus. Diverse deelnemers wilden nog inkopen doen voor het thuisfront, dus werd er aangelegd bij een winkelboulevard. Niet mijn keus, maar de Europese gedachte vermag veel.

Restaurant Mordowi Mol

Restaurant Nordowi Mol

Het diner vond plaats in een authentiek kasjoebisch restaurant. De Kasjoeben zijn een etnische minderheid met gedeeltelijk een eigen cultuur maar volledig geïntegreerd in de Poolse samenleving; ons verblijf speelt zich af in kasjoebisch gebied. Een gezellige maaltijd volgde, echter voor de derde maal alleen jus d’orange, water en appelsap bij het diner gaat je toch opbreken. Echt authentiek kasjoebisch was het dessert, een cake die op open vuur bereid wordt. Op een later moment zal ik daar meer over schrijven.

Dessert

Dessert

Bij terugkomst bleek de hotelbar al gesloten. We eindigden in een restaurant met voetbal op de tv. Je kunt nu eenmaal niet alles hebben.

Voeg toe aan je favorieten: permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *