Professionalisering in digitale didactiek

Deze week heb ik een paar werksessies verzorgd op een mbo-instituut. In het kader van docentprofessionalisering waren er werksessies georganiseerd rond het thema ict en onderwijs. Bijeenkomsten voor de beginnende docent (op ict-gebied), via mediawijsheid, smartbeamer en verder. Mijn eigen werksessie ging over wat ik zelf de kleine didactiek noem, didactiek waar ik zelf toe besluit. Mij was gevraagd specifiek in te zoomen op spelvormen om kennis in te oefenen en te memoriseren. Achtereenvolgens heb ik de volgende instrumenten kort toegelicht: foto/film in te zetten voor instructie, feedback en reflectie; qr-codes en nfc-tags voor snel toegankelijk maken en controleren van kennis; Match the Memory om memoryspellen te maken; Educaplay met de mogelijkheid om 14 verschillende spelvormen in te zetten en als laatste Onderwijsmaakjesamen waar ik een paar kruiswoordraadsels gemaakt heb.

memory

educaplay

 

 

Alles gebruik ik om het onderwijsleerproces te ondersteunen en het gebeurt hoofdzakelijk buiten de feitelijke les om. Ik heb proberen duidelijk te maken dat dit binnenstebuitenleren veel winst oplevert: oefeningen/opdrachten die je maakt zijn tot in het oneindige te herhalen en veel elementen van de kennisbasis van een vakgebied veranderen niet of langzaam. Om in mijn eigen vakgebied te blijven: een aardappel is nog steeds een aardappel en de technieken die je er op kunt toepassen zijn ook niet veranderd, zeker op niv 2 niet. Door met een paar collega’s dit aan te pakken, bouw je snel een aardige bibliotheek op. De tijd die je wint door suffe theorie niet meer uitgebreid te hoeven behandelen, komt de kwaliteit van de feitelijke lestijd ten goede.

Tijdens de werksessie gebruik ik tafelkaarten van alle toepassingen met een korte opdracht en handleiding waarmee men aan de slag kan.
Wat waren mijn ervaringen? Opvallend vond ik dat zeker 10-15% van de deelnemers absoluut niet vaardig is op een laptop en al helemaal niet op het internet. Ergens een account aanmaken leverde bij deze categorie grote problemen op. Opvallend vond ik ook de grote big-brother-angst: “Kan ik daar zomaar mijn e-mailadres achterlaten? Ik wil niet dat ze alles van me weten!” We hebben dat opgelost door een fake-account aan te maken, dat door de deelnemers waar nodig gebruikt kon worden.  Favorieten waren het memoryspel en Educaplay. De laatste waarschijnlijk vanwege de grote verscheidenheid aan spelvormen. Ook de qr-codes maakten bij een aantal enthousiaste reacties los, vooral toen ik wat meer toepassingen noemde dan ik had laten zien. De twee camera’s bleven onaangeroerd liggen. Van tevoren was ik erg benieuwd naar hoe er op de NFC-tags gereageerd zou worden en of iemand er mee aan de slag zou gaan. Voor het gros was het een volkomen nieuw verschijnsel en men weet niet dat men er zelf mee op zak loopt in de ov-chipkaart en pinpas. Maar niemand die het aandurfde om met de tags aan de gang te gaan, ook de docenten van de ict-opleiding niet. Maar misschien had niemand een geschikte telefoon.

Q dichtbij

Een uur is eigenlijk te kort om met een toepassing aan de gang te gaan, ook omdat er nog ±20 minuten af gaan voor mijn verhaal over de mogelijkheden. Al met al goede sessies gehad met leuke mensen, misschien volgende keer een sessie over een specifieke toepassing die ook direct een product oplevert. De succeservaring levert de drive!

Tagged , , .Voeg toe aan je favorieten: permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *