Noord-Duitse gastronomie

Prins Hendrik van Mecklenburg-Schwerin’ was de eerste associatie die ik kreeg toen ik las dat er in Schwerin een tentoonstelling gehouden werd. ‘Ergens in het noordoosten van Duitsland moet het liggen, maar waar precies?’ Het blijkt zo’n 100 km ten oosten van Hamburg te zijn. De plaatselijke hertogen hebben in de loop der tijden aardig wat kunst verzameld, waaronder heel wat werken van Nederlandse 17e eeuwse schilders. Frans Hals, Jan Steen, opvallend veel Utrechtse caravaggisten en veel ook voor mij onbekende schilders. Wat wel goed zichtbaar was, ook bij de wat ‘mindere’ schilders, was waar de Nederlanders zo beroemd om waren: materiaal-/stofuitdrukking. Maar naast SCHEINBAR VERTRAUT. Die holländische Genremalerei in Schwerin was ik ook benieuwd naar de culinaire prestaties van de stad (voor zover je daar een echt beeld van kunt krijgen tijdens zo’n kort bezoek). Am Markt leek me wel een mooie plek om te lunchen, de oude markt met het raadhuis, een lelijk, quasi middeleeuws gebouw. Verder een pracht locatie maar een zeer beperkte kaart. Dan maar de salade van de chef genomen. Ik weet dat ze in Nederland ook nog zo geserveerd worden, maar in een stad van zo’n 100.000 inwoners verwacht je dat niet meer. Enfin, weer mooi lesmateriaal om te laten zien hoe ik het absoluut niet wil hebben.
’s Avonds gedineerd bij mijn hotel dat een interessante menukaart heeft. Als eerste Griebenschmalz, het enige voorgerecht dat ik niet kende, waarvan de serveerster mij niet goed duidelijk kon maken wat het precies was. Ik dacht dat het om een soort rillettes zou gaan. Nou, vet was het, weinig kaantjes met heel veel vet, op smaak gebracht met zout en wat verse kruiden. Geen gerecht dat ik ooit op de kaart zou zetten. Als hoofdgerecht Rullbraten vom Spanfargel, een rollade van speenvarken geserveerd met appel-zuurkool en een saus van donker bier met pruimen. Volgens de kaart gaat het om een gerecht uit Mecklenburg. Bij speenvarken denk ik niet aan de doorgesudderde rollade die ik op mijn bord kreeg. Het was allemaal best smakelijk, jammer van de pakjes-saus, maar de zuurkool was top. Verder was de service prima, uiterst vriendelijke en vakkundige serveersters, iets waar het serveervee in vooral de grote steden in de randstad een voorbeeld aan kan nemen.

Voeg toe aan je favorieten: permalink.

One Response to Noord-Duitse gastronomie

  1. Duitse kost. Altijd apart. In Berlijn ga ik me graag te buiten aan Eisbein en Rote Kruetze.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *