Nienburg: Epiloog

Een reis door de geschiedenis maken blijft een bijzondere ervaring. Ik ervoer dat bij het uitzoeken van de documenten, de reis die ik naar Nienburg maakte en bij het schrijven van de blogposts. Het feit dat het over het verleden van mijn ouders gaat, geeft het een extra lading. Ik ben me bewust geworden van de periodes van onzekerheid waarin ouders en geliefden verkeerden voordat ze weer bericht over of van hun dierbaren kregen. Een aantal brieven dat bewaard is gebleven, getuigt daar ook van. Ik ben me ook bewust geworden van de cruciale rol die het Rode Kruis daarin speelde. In onze tijd van digitale communicatiemogelijkheden kunnen we ons dat niet meer voorstellen.
Ook vind ik het bijzonder dat mijn ouders ons, de kinderen, nooit gevoed hebben met haat ten opzichte van Duitsers en Japanners. Ze hadden er voldoende redenen voor het wel te doen.
Het enige dat mijn vader altijd dwars gezeten heeft, is het gebrek aan erkenning door de Nederlandse overheid van drie jaar krijgsgevangenschap. In het archief van het Rode Kruis bevindt zich een document uit 1976 aan de Uitkeringsraad Vervolgingsslachtoffers 1940-1945 waarin het Rode Kruis verklaart dat mijn vader inderdaad krijgsgevangene is geweest. Door deze verklaring kwam hij in aanmerking voor een uitkering.
Van genoegdoening was echter geen sprake. We spreken dan over 31 jaar na de bevrijding.

Een paar jaar na de oorlog ontving mijn moeder een herinneringsmedaille voor bewezen diensten. Ze zal er trots op geweest zijn, hoewel ze er nooit over vertelde.

Herinneringskruis oorkonde

Herinneringskruis

 

 

 

 

 

 

 

Het Rode Kruis speelde een sleutelrol in de vaak zeer beperkte en moeizame communicatie tussen krijgsgevangenen en het thuisfront. Het zorgde er ook voor dat na de oorlog mensen weer thuiskwamen.
Ik vraag me af wie het Rode Kruis eens een medaille voor bewezen diensten geeft.

Tagged , , .Voeg toe aan je favorieten: permalink.

4 Responses to Nienburg: Epiloog

  1. Jeroen zegt:

    Hallo Paul,

    Dankjewel voor je mooie verhalen en dat je ze op je blog wilde delen. Ik heb het met veel interesse gelezen!

    Groet,
    Jeroen

  2. Ger Roelen zegt:

    Hoi Paul,

    Wat een boeiend verhaal! Prima geschikt voor in de trein van Zwolle Naar Breda. Mooie schrijfstijl vind ik. Wist niet dat je deze reis had gemaakt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *