Nienburg: de aanleiding

Op zolder, in mijn ouderlijk huis, stond zolang als ik mij kan herinneren een kartonnen doos met daarin foto’s, fotoboeken en allerlei brieven en papieren. Als kind keek ik daar wel eens in, het was het archief van mijn ouders uit de tijd van voor en vlak na hun trouwen. Het enige dat ik wel eens bekeken heb waren de fotoalbums, trouwalbum, album uit de kindertijd van mijn moeder, e.d. Na het overlijden van mijn ouders kwam de doos in mijn bezit, weggooien kon ik niet over mijn hart verkrijgen. In 2011 haalde ik de doos weer eens te voorschijn, omdat ik iets nodig had. Al rommelend pakte ik een boekje, waarvan ik wist dat het een dagboek van mijn moeder was. Eerder heb ik me er nooit toe kunnen zetten het te lezen, vooral vanuit privacy overwegingen. Nu ik het aandachtig bekeek, zag ik dat het een reisverslag was van een Rode Kruis transport waar mijn moeder als verpleegster aan deelgenomen had. Het transport had als doel om vlak na de oorlog Nederlandse zieken en gewonden uit Duitsland op te halen en te repatriëren. Het duurde van 31 augustus tot 19 september 1945 en had als eindbestemming/standplaats Nienburg, een plaats tussen Bremen en Hannover.
Enige tijd later las ik op een forum een oproep van een medewerkster van het Nederlandse Rode Kruis om materiaal aan te leveren voor een gedenkboekje t.g.v. het 145 jarig bestaan in 2012. Uiteindelijk is het Nienburgverhaal daar niet in terecht gekomen. Wat het wel opleverde was contact met de archivaris van het NRK, omdat het boekje met bijbehorende foto’s en andere documenten wel betrekking had op de geschiedenis van het NRK. Zij zou het materiaal graag in de verzameling opnemen. Het leidde tot een bezoek aan het hoofdkantoor in Den Haag, waar zij iets bijzonders voor mij had. In het archief had ze het rapport van het transport, opgesteld door de verantwoordelijke arts, teruggevonden. Nu hadden we een officieel verslag en een persoonlijk verslag over dezelfde gebeurtenis. Al het materiaal overdragen aan de Afdeling Oorlogsnazorg vond ik geen enkel probleem, temeer daar die verzameling op termijn onderdeel uit gaat maken van het NIOD. Maar voordat ik dat zou doen, wilde ik eerst de reis zelf(voor een deel) maken. En ik wist dat ik de kartonnen doos verder door moest spitten op nog meer interessant materiaal. En dat vond ik.

Eenmaal het besluit genomen hebbende om naar Nienburg te gaan, vroeg ik me af wat ik

Wapen Nienburg

Wapen Nienburg

daar wilde gaan doen. De situatie van 1945 zou ik daar zeker niet aantreffen. Uit de informatie die ik op het internet vond, kreeg ik de indruk dat het een doodgewoon provinciestadje is, gelegen aan de Weser. En het heeft een museum over de geschiedenis van de regio. Dat zou een aanknopingspunt kunnen zijn! Dus contact gezocht met de directeur en aangegeven wat ik eventueel voor hem in de aanbieding had. Direct antwoord dat hij me heel graag wilde ontmoeten en graag het materiaal wilde zien en in digitale vorm ontvangen: “Es ist sehr schön, dass Ihre Mutter ein Tagebuch geführt und auch verschiedene Fotos gemacht hat. Das ist eine gute Dokumentation dieser Zeit. Sehr viele Fotos gibt es ja gar nicht, da man andere Sorgen hatte.” (uit de mail van Museumsleiter Dr. Eilert Ommen). De reis staat gepland voor volgende week. Ik zal er verslag van doen en gebruikmaken van delen van het dagboek en het officiële rapport. Het is geen grande histoire met vele heldendaden en gebeurtenissen met grote impact, maar het belicht een deel van het belangrijke  werk dat het Rode Kruis op de achtergrond verricht.
Het is petite histoire over de verwevenheid van het Rode Kruis met een deel van het leven van mijn ouders.

Envelop 1944

Envelop 1944 (let op bijschrift stempel)

Tagged , , , , .Voeg toe aan je favorieten: permalink.

2 Responses to Nienburg: de aanleiding

  1. Wilfred Rubens zegt:

    Mooi initiatief. Succes,

  2. Edith van Montfort zegt:

    Wat mooi!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *