Jazz on the Waves

Op het eiland Texel bevindt zich een culturele hospot: in Den Hoorn worden activiteiten georganiseerd op het gebied van theater, muziek en beeldende kunst. De diversiteit en hoeveelheid zet menig grote plaats in de schaduw. Dit weekend was het de beurt aan Jazz on the Waves, drie dagen optredens, workshops en afterparty. Wat ik zo knap vind, is dat er niet voor de makkelijke weg gekozen wordt van dixieland, New Orleans of grote orkesten jazz, maar gezocht wordt naar andere en vooral nieuwere vormen. Wij zijn alleen zaterdag geweest en werden ondergedompeld in een vijf uur durend jazz spektakel. De avond begon met Jungle by Night, een band die funky jazz speelt gelardeerd met Afrikaanse invloeden, wat o.a. blijkt uit de uitgebreide percussie groep. Jonge jongens die met ontzettend veel plezier staan te spelen en die een professioneel geluid laten horen. Het tweede optreden was van trompettist Rob van de Wouw met ondersteunende band van drie man. Je moet er van houden: jazz met veel gebruik van elektronica en digitale hulpmiddelen. De aanwezigheid van twee laptops op het podium voorspelde het gebruik van muziek- en spraaksamples. Het prachtige, soms ijle geluid van de trompet kwam goed boven de massieve geluidsbasis van toetsen, bas en drums uit. Het viertal ging zo in de muziek op, dat interactie met publiek beperkt bleef tot aankondigingen van het volgende nummer. Zelf miste ik dat niet zo, maar ik vermoed dat voor sommige luisteraars naar deze toch wat moeilijk toegankelijke muziek dat ook een reden was om vroegtijdig te vertekken. Door de indeling op het podium zag je de drummer van de zijkant, iets wat niet vaak voorkomt. Het nu zichtbare voetenwerk vond ik imposant. Er staat een stukje op het filmpje.

De avond werd afgesloten door de publiekstrekker Gare du Nord, ook niet een producent van doorsnee jazz. Wat een vakmanschap en plezier, ook op deze laatste avond van hun seizoen! Ik heb diverse stukken van het optreden gefilmd, maar toch gekozen voor één nummer, omdat a) ik het een prachtig nummer vind, b) ondanks dat het een standard is en al weet ik hoeveel uitvoeringen kent Gare du Nord er toch iets eigens aan toevoegde. Dan ben je een topband.

N.B. En excuses voor de reclame.

Tagged .Voeg toe aan je favorieten: permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *