Ik, professional!?

Deze week startte mijn scheurkalender met een stelling: ‘Je zou kunnen stellen dat meten een activiteit is die erin bestaat dat je een “geheim schendt”.‘ De stelling komt uit het boek Prediker voor managers, een boek dat de managementpraktijk te lijf gaat vanuit het Bijbelboek Prediker. De toelichtende tekst op de achterkant van het blaadje citeert de auteurs nogmaals. Zij maken zich zorgen dat de ‘unieke, onvergelijkbare en uiteindelijk onbenoembare kwaliteit van een ding, proces of verschijnsel wordt uitgedrukt in termen van iets heel anders’. Ze doelen hier op wat ik de onderscheidende kwaliteit van iets noem: het verschil tussen de goede leraar en de leraar die je altijd bij blijft, het boek dat een onderdeeltje van je leven is geworden, etc. Vervolgens stellen zij aan de kaak dat die kwaliteit in opdracht van leidinggevenden in kwantificeerbare termen gevat moet worden, vaak om zichzelf te kunnen verantwoorden: omzetcijfers, toetsresultaten, kpi’s, efficiëntie. Elke leraar weet dat onderwijs meer is dan louter de onderdelen die gemeten kunnen worden. Het proces dat mijn leerlingen gedurende het cursusjaar doormaken omvat meer dan dat ze biefstuk kunnen bakken of hun werkplek op orde kunnen houden. Ik zie het voor mijn ogen gebeuren, ik kan het benoemen, maar ik kan het niet kwantificeren.
‘Hoeveel eenheden zelfvertrouwen is xxx vooruitgegaan, meneer Laaper?’.
‘Hoeveel eenheden initiatief is er bij gekomen gerekend vanaf de start van de cursus, meneer Laaper?’.
‘U weet het niet? Maar u bent toch de professional?’.
Ja, ik word de professional genoemd, door mijn leidinggevende, door mijn cvb, door mijn minister, door mijn volksvertegenwoordigers. Maar wie van hen neemt mij serieus? Wie van hen weet wat ik buiten de school op onderwijsgebied doe? Hoe serieus ik mijn eigen professionalisering neem? Wie van hen wil het weten? Straks moet ik weer gesprekjes voeren om vast te stellen op welk nivo mijn leerlingen het Engels beheersen. Bijna de helft van mijn groep is hoger opgeleid: HBO of academisch. Er zitten twee native speakers bij. En ik moet straks naar hen toe stappen en zeggen: ik moet vaststellen hoe goed jij het Engels beheerst. Ik vind het een vernedering, voor mezelf en voor mijn cursisten. Maar ik kan als professional zeggen wat ik wil, degenen die anderen constant de maat willen nemen zijn in dit land de baas. En daarmee zal dit land zich nooit onderscheiden.

Tagged , .Voeg toe aan je favorieten: permalink.

One Response to Ik, professional!?

  1. Ja, herkenbaar! Kom vooral meepraten in de @Thecrowd activiteit over professionele ruimte….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *