Ethiek in de restaurantkeuken

ethiek.jpg

Vlees. Vandaag ging de les over vlees. Een onderwerp waar iedere kok eens recht voor gaat zitten. Naast de technische kant, heb ik drie ethische kwesties aan de orde gesteld:
– De bio-industrie
– Vlees en cultuur: wat eet je wel/niet?
– Vlees als statussymbool: het duurste voedingsmiddel van de mens.
Vervolgens hebben ze de opdracht gekregen een presentatie van 1 minuut over een van deze onderwerpen te verzorgen. Gekrakeel alom: hoe krijg je nou 1 minuut vol! De praktijk is natuurlijk dat ze soms meer dan vijf minuten iets te vertellen hebben. Voorbij kwamen het ganzenlever dilemma, de uitwassen van de bio-industrie en de zeer persoonlijke ervaring met het Belgische waterkonijn. Het waterkonijn dat bij ons een muskusrat blijkt te zijn en dat achteraf ineens niet meer zo lekker was als eerst. Conclusie van S.: ‘wat zitten we eigenlijk opgesloten in onze cultuur!’ Kijk, dat is nou zicht hebben op je eigen situatie. 

Opvallend vond ik dat er geen enkele pp-presentatie gemaakt was, wel opgemaakte worddocumenten waarin keurig foto’s van allerlei onsmakelijke situaties geplakt waren. Een groepje toverde een youtube filmpje tevoorschijn over het afmaken van een varken, met de, in deze situatie, prikkelende titel ‘Fleisch lebt nicht’. Wat ik van de inzet van digitale middelen moet vinden, weet ik nog niet.

Tagged , , , .Voeg toe aan je favorieten: permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *