Een nieuwe onderwijsboreling …

De boom die onderwijs heet heeft er weer een nieuwe tak bij. De Lerarenraad. De boom kent al vele takken die zich met (deel)belangenbehartiging bezighouden.
Vakbonden, de Onderwijscoöperatie, het Lerarenregister en voor de volledigheid moet ik hier ook de onderwijslobby van de PVV vermelden, BON. Voor de specifieke doelgroep mbo-leraren is de BVMBO in het leven geroepen. Hoe groot/klein/invloedrijk deze laatste is? Ik weet het niet.
Ook hebben we nog wat organisaties en verzamelingen van enthousiastelingen die zich bezighouden met verbetering van het onderwijs en de professionalisering van leraren. TheCrowd: richt zich op de rol van de leraar in het onderwijs; ik weet niet hoe het er mee staat met deze club, maar ze zijn op weg naar betaald lidmaatschap. Flip de klas is een beweging die zich bezighoudt met manieren van aanbieden van leerstof. Lente in het onderwijs organiseert kenniscarrousels door het land, maar moet haar bestaansrecht ook nog bewijzen. Bestaat Edushock nog? En dan hebben we nog de Leraren met lef. Die hebben met geld van de overheid een feestje mogen vieren en een betaalde, plagiërende en censurerende secretaris aangesteld. Van het resterende subsidiegeld hebben ze een pil van Drion gekocht, maar hebben het lef niet hem door te slikken. Om Jules Deelder te parafraseren: kort gebrand en snel uitgedoofd. Zie de datum van de laatste berichten op website en twitteraccount.
Een ongeorganiseerde club die wel sinds kort een gezicht heeft gekregen is de verzameling van edubloggers. Het gemeenschappelijke is kennis delen en meningen verkondigen door en voor mensen die betrokken zijn bij onderwijs.

En nu hebben we dan de Lerarenraad. Deze moet gaan functioneren als een adviesorgaan, maar dan samengesteld uit leraren po en vo. Uitgangspunt is dat er met leraren gepraat moet worden en niet over. PO-raad, vo-raad, mbo-raad en hbo-raad zijn werkgeversorganisaties die te weinig benul hebben van de rol en het belang van de leraar in het onderwijs in de ogen van de Lerarenraad.

Op 14 april heb ik een vergelijkbare blogpostgeschreven. Ik heb toen de vraag gesteld bij welke club ik mij als docent aan moet sluiten of mij verwant mee voelen. Bij de uitsluiters sluit ik mij per definitie niet aan, ik geloof er niet in en vanuit de leerling gezien is het waanzin. Wat overblijft zijn de clubs die zich richten op het directe werk in de klas, maakt niet uit waar. Die draag ik een warm hart toe.

Tagged .Voeg toe aan je favorieten: permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *