Beoordelen van proeve van bekwaamheid

Over het beoordelen van proeven van bekwaamheid is al veel geschreven. Dat vele is echter vaak vrij algemeen. Algemene criteria (meer kaders), elementen waaruit de beoordeling moet worden opgebouwd, er is veel over te vinden. Alleen: hoe maak je dat allemaal concreet? Het antwoord op deze vraag werd recentelijk urgent. Voor een opleiding kok niv 2 die we voor en samen met een externe partner opgezet hebben, schrijft het examenplan een aantal mini proeven voor. De cursisten gaan binnenkort de bpv in en dus moeten de opdrachten en beoordelingsmodellen klaar zijn. Wat we niet wilden, was de leermeesters opzadelen met afvinklijstjes waar nog eens dunnetjes overgedaan wordt wat tijdens de normale bpv-opdrachten al aan de orde geweest is. Dus niet: kan hij een mes goed vasthouden? of: de julienne is niet regelmatig genoeg. Ons uitgangspunt was: een generiek beoordelingsmodel voor alle opdrachten en niet te veel beoordelingspunten (max tien). De opdrachten hadden we al, deze moesten alleen aangescherpt worden. Het beoordelingsmodel hebben we opgesteld conform de opdrachtenstructuur. Dat betekent dat de leercirkel van plannen à uitvoeren à evalueren à reflecteren doorlopen wordt. Het eerste concept is nu klaar en onderwerp van discussie. Wat moeilijk blijkt is de verschillende fases het juiste gewicht mee te geven, met het gevaar het aantal beoordelingspunten, nu negen, toch maar weer uit te breiden. Instrumenten ontwikkelen voor cgo blijkt ook voor ons docenten op dit moment vaak een kwestie van trial and error.

Voeg toe aan je favorieten: permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *